پسرانم آراد و نیکان

پنج شنبه ی هفته ای که گذشت بخاطر شرکت در مراسم ختم یکی از آشنایان همسر جان راهی شمال شدیم. پنجشنبه ساعتای 12بود که از خونه راه افتادیم و علی اکبر هم با ما بود از همون جا تا شمال با علی مشغول بود و حسابی تمام انرژی علی رو تخلیه کرد و تا میتونست آتیش سوزوند هرچند منم تا خود اونجا حرص خوردم . هوای شمال هم خوب بود نه سرد بود و نه گرم و گل پسرم یه کمی بازی کرد و شیطنت و شب هم تو خونه از خجالت عمو محسنش دراومد و یه عالمه با اون وقت گذروند. فردا صبح هم طبق عادت معمول کله ی سحر و اول خروس خون بیدار شد و از اونجایی که هوا یه کمی سرد بود و منم اجازه ی بیرون رفتن بهش نمیدادم و از همین جا بود که دعواهای منو آرادی شروع شد تا ساعت سه که بخوایم برگ...

بهمن ماه هم روبه اتمام هست و هر روز هوای بهاری رو بیشتر از روز قبل احساس میکنی و هرچند آلودگی هنوزم که هنوز به قوت خودش باقیه و ما دیگه عادت کردیم باهاش زندگدی کنیم. تو این چند مدت اوضاع مثل قبل بود و هر روز با آرادم اومدیم سرکار رفتیم و مثل همیشه همسرجان تا یه جاهایی ما رو میرسونه و از اون به بعد رو خودم رانندگی میکنم. تو بهمن ماه امسال یه برف اساسی تو تهران بارید که تو این چند سال بی سابقه بود و ما دو روز رو به یمن قدم برف به اداره نیومدیم هفته ی بعدش هم به خاطر آلودگی سه روز تعطیل بود ولی از اونجایی که کارمندها آپشنی به نام آبشش دارن همچنان در محل کار خودشون حضور داشتن و ما هم بی نصیب نبودیم  ولی آرادی تمام...